Category Archives: Parochienieuws

In memoriam : Jaak Roosen

E.H. pastoor Jaak Roosen werd geboren op 15 december 1933 in Opglabbeek, waar hij opgroeide in een warm en geborgen gezin, samen met zijn broers en zus. In zijn kindertijd werd Jaak geconfronteerd door de gruwel van de tweede wereldoorlog, beelden die heel diep in zijn geheugen waren geprent en die hij moeilijk kon vergeten? Jaak was daar door een man die vrede, en verdraagzaamheid nastreefde in al zijn doen en laten.

Na zijn middelbaar onderwijs ging Jaak studeren aan het seminarie, en werd op 9 juli 1961 in Luik tot priester gewijd

Als jonge priester werd Jaak door de bisschop naar Wellen gezonden waar hij 16 jaar lang hun geliefde kapelaan was.

In 1977 verhuisde Jaak naar Jesseren om pastoor te worden in de parochies Haren en Jesseren waar hij vlug heel graag gezien was en door de mensen op handen gedragen.

In 2012 ging Jaak op rust en bleef nog enkele jaren op de pastorij wonen om dan met  met pijn in het hart naar Borgloon te verhuizen. Waar hij zich toch na heel korte tijd heel goed thuis en gelukkig voelde, eerst in zijn flat in Avondrood en het laatste jaar in het WZC Bloesemhof.

Zijn ouders woonden jarenlang bij hem in en zorgden zo voor hun zoon priester zoveel ze maar konden. Jaak zelf heeft op zijn beurt ook zijn ouders met heel veel zorg omringd en hen bijgestaan tot hun sterfdag. Met zijn familie hield Jaak een nauwe band bekommerd om hun wel en wee en steeds verheugd hen weer te zien.

Het leven van Jaak kun je  in twee grote kenmerken samenvatten: Eenvoud en dankbaarheid.

In een eenvoudig geloof in Gods grote liefde vertrouwde hij heel zijn leven in gebed toe aan Gods voorzienigheid. En leefde hij als een heel eenvoudig man, steeds bereid om te helpen, maar ook steeds bereid om hulp te aanvaarden. Jaak was een heel eenvoudig man die als kapelaan en pastoor echt tussen zijn mensen stond. Hij deelde hun vreugde, maar ook hun pijn en verdriet. Was altijd te vinden voor een mop of om iemand een poets te bakken.

Mensen in nood (en soms ook uitbuiters) deden nooit tevergeefs beroep op hem.

Kadootjes uitdelen en zo mensen blij maken dat was zijn grootste genoegen. Zelden of nooit sloeg hij een samenkomst met de volwassenbewegingen over, altijd trouw op post om met hen te bidden, hen te bemoedigen en om gewoon bij hen te zijn.

Jaak had een groot hart voor jongeren en kinderen, speelde met hen, had een heel goede relatie met scholen jeugdbewegingen, tijdens de jaarlijkse kampen waar hij steevast aanwezig was deelde hij het leven van de jongeren. Door zijn eenvoud en openheid voor de mensen wist hij velen aan te spreken om met hem te bouwen aan Gods kerk.

Jaak genoot van mensen om zich heen, meer nog, hij had de aandacht, de zorg en nabijheid van mensen echt nodig.

Bovenal was hij een dankbaar man. Dankbaar voor elk klein gebaar van aandacht, van zorg en nabijheid, voor alle hulp die hij als mens en als priester van zo vele mensen mocht ontvangen.

Wat je ook voor hem deed  hoe klein ook altijd kreeg je een oprechte “ bedankt” te horen.

Heel dankbaar was hij in het Bloesemhof voor alle attenties en zorg die hij daar elke dag mocht ontvangen.

Jaak was een zeer gelovig man, heel trouw aan zijn opdracht als priester. Gebed nam een heel belangrijke plaats in in zijn leven, zijn breviergebed maar ook zijn Rozenkrans. Eucharistie vieren was voor hem een grote genade en vreugde, hier voelde hij zich ten volle priester die samen met het offer van Jezus alle inzet, vreugde, zorgen en verdriet van zijn mensen aan God mocht toevertrouwen. Hier mocht hij het lichaam van Jezus zelf uitdelen als voedsel voor echt en eeuwig leven.

Maria was voor hem echt een moeder waar hij met alles terecht kon, voor OLVrouw had hij een heel grote verering 45 maal is hij mee op bedevaart naar Lourdes geweest, vele mensen daar in Lourdes en op andere bedevaartsoorden dicht bij Maria en zo ook bij God gebracht.

Pastoor Jaak we zullen je missen en blijven je voor altijd dankbaar voor jouw voorbeeld van vriendschap, van eenvoud en dankbaarheid. Rust nu maar na een leven van inzet en bekommernis voor anderen. Moge die God die je heel je leven trouw hebt gediend, in wie je heel je vertrouwen hebt gesteld je nu opnemen in zijn eeuwig geluk opnieuw tesamen met je geliefde ouders en zovelen die je dierbaar waren en in de dood zijn voorgaan.

We zullen je blijven herinneren zoals je was: “ Een kleine man geroepen door God om zijn priester te zijn voor ons.

Diaken Vik Jehaes

Met dank aan diaken Paul Gielen en Ria Thaens voor de foto’s van de Lourdesbedevaart

Jaak Roosen

Onze federatie vernam gisterenavond het overlijden van onze priester E.H. Jaak Roosen.

We betuigen onze christelijke deelneming aan de familie en vrienden van E.H. Jaak Roosen.

De afscheidsplechtigheid zal doorgaan donderdag aanstaande in beperkte kring omwille van de corona maatregelen. Laten we donderdag verbonden zijn in gebed en tot de Heer bidden.

Rouwende nabij

Een luisterend oor

De coronamaatregelen hebben een grote impact op de manier waarop we nu afscheid nemen en hoe we vandaag ons rouwproces beleven. Het afscheid van je geliefde was moeilijker, de uitvaart moest op een andere manier verlopen dan je je had voorgesteld, vrienden en familieleden kunnen je momenteel niet zo nabij zijn als ze waarschijnlijk zelf zouden willen,…

Je voelt je deze dagen daarom misschien extra alleen met je verdriet. Het kan ook zijn dat je zelf niet de behoefte voelt om te praten met andere mensen uit je directe omgeving, net omdat ze gebukt gaan onder eenzelfde verdriet. En toch…

Een aantal ervaren rouwbegeleiders uit ons bisdom willen je graag (anoniem) beluisteren als je de behoefte voelt om je verhaal te delen. Dit doen ze luisterend, discreet, bemoedigend en in alle vrijheid. Je kan hen ’s avonds bereiken tussen 18 en 20 uur. Vind je een telefoontje te direct en schrijf je liever je gevoelens neer in een e-mailbericht? Dat kan ook.

Voor Zuid-Limburg kun je terecht bij volgende rouwbegeleiders:

Paul Gielen

0479 54 22 81

paul.gielen4@telenet.be

 

Sabine Pirlot

0479 77 13 52

sabine.pirlot1959@gmail.com

 

Of je kan natuurlijk ook altijd terecht hier bij ons op het secretariaat te Borgloon, via mail: secretariaat@pastoraleeenheidborgloon.be of op het vertrouwde telefoonnummer: 012/74 11 69 of gewoon een brief schrijven naar de dekenij mag ook altijd.

 

Kerkelijke uitvaart in tijden van corona

Blijkbaar circuleren misverstanden rond de kerkelijke uitvaarten. Het standpunt van het  bisdom is duidelijk. Er zijn twee mogelijkheden:

Ofwel gaat de uitvaartdienst door in beperkte kring in de kerk. Daarvoor is een tarief vastgelegd van 80 euro.

Ofwel gaat er een afscheidsritueel door op het kerkhof en deze dienst is gratis aangeboden door de parochie.

De keuze tussen beide mogelijkheden wordt genomen in overleg met de familie. In beide gevallen gaat een priester, diaken of uitvaartleider voor.

Mag een uitvaart van een coronadode in de kerk: Ja.
Kan een uitvaart in deze coronaperiode met een urne in de kerk: Ja.

Mag de uitvaartdienst ook met de kist van de overledene coronapatiënt in de kerk: Ja.

Tot nu zijn trouwens deze verschillende mogelijkheden in onze federatie aan bod gekomen rekening houdend met de maatregelen van de overheid, namelijk 1,5m afstand van elkaar en maximum 30 personen.

We raden al de families die beroep gedaan hebben op de parochie bij een overlijden om in elk geval achteraf ook een gedachtenisviering te laten doorgaan in de kerk , vanaf het moment dat de publieke erediensten terug kunnen. Men kan hiervoor een afspraak maken met de parochie. Deze eucharistie die opgedragen wordt voor de overledenen is gratis.

Door de moeilijke omstandigheden van het afscheid in deze coronatijd doen sommige families geen beroep op de kerk omdat alles snel geregeld moet worden en het afscheid in beperkte kring moet verlopen. Deze families mogen weten dat  ze nog altijd beroep op ons kunnen doen voor een gedachtenisviering achteraf, of ook om een ‘uitgestelde uitvaartdienst’ te houden. Wat dit laatste betreft , daarvoor zal het bisdom nog richtlijnen geven.

De gebedswake voor de overledene is door de coronamaatregelen in onbruik geraakt.  We hopen ook deze zo spoedig mogelijk terug aan te kunnen bieden. Herinner u dat wij het kerkelijk afscheid aanbieden in drie momenten. Gebedswake, uitvaart en gedachtenisviering als een geïntegreerd geheel.

We hopen met deze toelichting klaarheid te scheppen en moedigen mensen, die met een overlijden te maken hebben, aan niet te aarzelen op deze diensten van de parochies beroep te doen.

 

Een nieuwe start

Het lijkt de dag van gisteren op 26 maart 2018 mochten we met Warm Borgloon onze diaconiegroep van de federatie een gezinnetje opvangen dat gevlucht was uit Syrië. Ons bisdom kon ze laten overkomen in het kader van het humanitaire corridor. We wisten dat ze met drie waren: mama, papa en een dochtertje met problemen. En zo startte ons avontuur.

Het werd een weg met veel vallen en opstaan, de eerste hindernissen waren dan ook heel groot voor beiden, zij kwamen aan in een vreemd land na een lange vlucht en bange maanden en wij waren blij dat we ze mochten begeleiden. Dit was een groot contrast. En al snel doken de eerste problemen op zij spreken Arabisch en wij niet. Engels was niet echt een oplossing dus maar met handen en voeten en de hulp van Google.

Langzaam maar zeker begonnen ze zich thuis te voelen in de oude pastorie van Bommershoven, kregen we inzicht in de problemen van Mariam hun dochtertje en werden de papieren in orde gebracht. Het was een intense tijd met veel afspraken. Het commissariaat generaal voor vluchtelingen, het UZ in Leuven, controleartsen met onze beperkte ploeg vrijwilligers zorgden we voor zowat alles om een leven in België mogelijk te maken.

We mochten delen in de mooie maar ook droevige momenten, in hun vreugde en verdriet. De goedkeuring van hun verblijfsvergunning, de diagnose van Mariam, de moeilijkheden om les te volgen, …. ook voor ons als begeleiding was het soms een rollercoaster van emoties.

We kregen er een dochter bij want ook de ouderavonden en de gesprekken op school volgenden we mee op. Telkens weer vanuit een liefde voor de ander slaagden we erin om Mariam bij Sint-Gerardus op school te krijgen waar ze de juiste begeleiding krijgt voor haar problemen. We zagen ze dan ook de laatste twee jaar groeien van een kindje dat bijna niets kon naar een flinke kleuter. Dit dankzij de inzet van velen, de school, de ouders en onze begeleiding.

Bij een intense begeleiding hoorden natuurlijk ook zoals in elke menselijke relatie de nodige frustraties en onbegrip van een van beide kanten maar telkens weer vonden we de juiste weg op eruit te geraken.

Na een goede 18 maanden merkten we dat ze meer en meer zelf wouden doen en dat ging ook steeds beter. Onze hulp was minder nodig en soms zelf niet meer welkom, behalve als hun pogingen om het zelf te doen niet lukten. En wij beseften als groep dat we ze stilaan moesten loslaten. Liefde is durven loslaten en dat gaat niet zomaar.

Aan het begin van de vastentijd kregen we de boodschap dat ze gingen verhuizen naar een eigen plekje voor hun gezin en bijna tegelijkertijd ook het nieuws dat er nog een broertje gaat bijkomen. Omwille van de coronacrisis zijn ze nog iets langer in Bommershoven moeten blijven maar vandaag mochten we ze uitzwaaien op naar een nieuwe start. En zo werd Pasen, een nieuw begin voor ons voelbaar in deze zesde Paasweek. We hebben deze mensen een nieuw begin gegeven die ze nu zelf mogen invullen.

We zijn dan ook bijzonder dankbaar dat we met onze groep de kans kregen om mee te mogen stappen in dit mooie avontuur.

Geestelijke communie

Christus ontmoeten in de Eucharistie in ongewone tijden

In deze tijd mogen gelovigen niet deelnemen aan publieke erediensten. Op vele plaatsen wordt de kans geboden om via streaming deel te nemen aan een misviering. Dat is mooi, maar deelnemers kunnen dan uiteraard niet ‘te communie gaan’ of de hostie ontvangen. Daarom is het goed om weten dat er in de katholieke traditie de ervaring van de ‘geestelijke communie’ bestaat, ook wel de ‘communie van verlangen’ genoemd.

Wat wil dat zeggen?

Ook al kan iemand de hostie, het Lichaam van Christus, niet ontvangen, toch is hij of zij verenigd met Jezus Christus door het verlangen naar de communie of de hostie. Vandaar de naam: ‘communie van verlangen’ of ‘geestelijke communie’. Om dit concreet te beleven kun je op het moment van het uitdelen van de communie of hostie (tijdens de uitzending) het even stil maken in je hart en denken aan de liefde die Jezus ons heeft getoond in de gave van de Eucharistie en in de gave van zijn leven. Er is bovendien een gebed dat je kan helpen op dat ogenblik van de ‘geestelijke communie’.

 

Heer Jezus,

ik dank U voor uw Woord van Leven waarmee Gij mij hebt gevoed.

Graag zou ik U ook ontmoeten in de communie, uw Brood van Leven,

maar dat is nu onmogelijk.

Daarom bid ik: aanvaard mijn verlangen om hecht verbonden te zijn met U.

Kom met uw liefde in mijn hart

en laat mij niet vergeten

dat uw Geest in mij woont.

Wees Gij in mij, opdat ik blijf in U,

mijn Heer en mijn God.

Moederdag

God,
Gij hebt ieder van ons
een moeder gegeven
die ons geleerd heeft
zorg te dragen voor elkaar.
Haar luisterend hart
heeft ons getoond
hoe wij elkaar met de taal
van het hart kunnen toespreken.
Zij leerde ons
hoe wij moeten bemoedigen
en bevestigen,
hoe wij elkaar kunnen troosten,
en wat de kunst is
om te delen in lief en leed.
Onze dankbaarheid voor moeder
is het geheugen van ons hart.
Zegen onze moeders
en zegen ook ons, Heer,
opdat wij het nooit opgeven
het beste van onszelf te geven,
opdat wij openbloeien
tot liefdevolle mensen
die ook op vandaag
gestalte geven aan uw droom,
die in Jezus van Nazareth
en in Maria, zijn Moeder,
tot ons is gekomen.
Amen.

OPROEP : Mariamaand

De meimaand is traditioneel ook de Mariamaand met tal van bedevaarten en gebedsmomenten aan kleine kapelletjes. Momenteel gaan al deze mooie momenten niet door omwille van Corona maar we zouden jullie willen vragen om zoveel mogelijk foto’s te delen van jullie eigen mariabeeld of van een kapelletje in je buurt.

Stuur deze foto(‘s) op naar webmaster@pastoraleeenheidborgloon.be en wij posten er elke dag op onze website, facebook en instagrampagina.

« Older Entries